Beschrijving
Mooie ongelopen fotokaart met stempeltje van de fotograaf: J. Vlieger, Uitgever, Amsterdam.\\r\\n\\r\\nOm zeven uur \\u2018s avonds gaan in Amsterdam de schakelaars om en de lichten aan. Verspreid door de stad zijn voorbeelden van \\u2018den elektrischen vooruitgang\\u2019 te zien: De koepel van de Bijenkorf wordt beschenen door paars-blauw licht, de Munttoren is met \\u2018lichtende stippellijnen omwikkeld\\u2019 en in de fontein op het Frederiksplein zijn rode lampen geplaatst, zodat die \\u2018bijwijlen lijkt vuur te spuwen.\\u2019 De toeschouwers vinden het prachtig. \\u2018De Edison Lichtweek\\u2019, zo schrijft een verslaggever, \\u2018is een heugelijke viering van de moderniteit\\u2019.\\r\\nToch is niet iedereen enthousiast over de opmars van de gloeilamp: Ook in 1929 wordt er al geklaagd over hinderlijke lichtreclames. In verschillende kranten worden de \\u2018reclamezuchtigen\\u2019 veroordeeld; middenstanders die van de Lichtweek gebruik maken om met lichtgevende advertenties hun eigen koopwaar aan te prijzen. Volgens een afkeurende journalist \\u2018havenen zij het algemeen aspect\\u2019. Winkeleigenaren proberen elkaar met steeds meer en fellere lichten te overschreeuwen, en dit wordt, aldus een journalist, ervaren als ‘hinderlijk voor de gemeenschap\\u2019.\\r\\nOok over het pronkstuk van de Lichtweek, een enorme lichtgevende zuil op de Dam, zijn de meningen verdeeld. Een verslaggever van\\u00a0De\\u00a0Maasbode\\u00a0is vol bewondering en schrijft: \\u2018De zuil op den Dam hief haar hei-witte vlakken statig omhoog, bescheidener, serener, dan de wit helle en brutale lichtlamp in het Leidscheboschje.\\u2019 In\\u00a0Het Vaderland\\u00a0spreekt men daarentegen enigszins laatdunkend van \\u2018een reusachtige witte ijspudding\\u2019.
